अधिक मासपञ्चाङ्गमत्स्यावतारखगोल विज्ञानमलमासनेपाली संस्कृतिचन्द्रागिरि
हिन्दू पञ्चाङ्गमा अधिक मासको शास्त्रीय विवेचन, नेपाली सांस्कृतिक परम्परा र मच्छेगाउँ मत्स्यनारायण मेलाको महत्त्व
खगोलीय गणना र नेपाली पञ्चाङ्गमा अधिक मास (मलमास / पुरुषोत्तम मास) को गणितीय वैज्ञानिकता, पौराणिक रहस्य र काठमाडौँ मच्छेगाउँको मत्स्यनारायण मेलाको विस्तृत विश्लेषण।
न
नेपाल ज्योतिष टिमसाझा गर्नुहोस्:

हिन्दू पञ्चाङ्ग तथा समय गणना पद्धतिमा 'अधिक मास', 'मलमास' वा 'पुरुषोत्तम मास' को अवधारणा खगोलीय गति र गणितीय शुद्धताको एक अनुपम उदाहरण हो। नेपाली संस्कृति र धार्मिक जीवनमा यस महिनाको विशिष्ट स्थान रहेको छ। खगोलीय दृष्टिकोणले सौर्य वर्ष र चन्द्र वर्षको समय अवधिमा रहने भिन्नतालाई सन्तुलनमा ल्याउनका लागि प्राचीन ज्योतिषविद् तथा शास्त्रकारहरूले अधिक मासको वैज्ञानिक व्यवस्था गरेका हुन्।
यस अनुसन्धानात्मक आलेखमा अधिक मासको गणितीय वैज्ञानिकता, मलमासको पौराणिक रूपान्तरण, नेपाली संस्कृतिमा यसको व्यावहारिक महत्त्व र चन्द्रागिरि नगरपालिकाको मच्छेगाउँमा अवस्थित नेपालकै एकमात्र मत्स्यनारायण मन्दिरको राष्ट्रिय तथा पर्यावरणीय महत्त्वको विस्तृत विवेचन गरिएको छ।
१. खगोलीय गणना र अधिक मासको गणितीय वैज्ञानिकता
सनातन खगोल विज्ञान अनुसार समयको मापन मुख्यतया दुईवटा पद्धतिमा आधारित हुन्छ: सौर्यमान र चन्द्रमान।
दुई समय गणना पद्धति
- सौर्य वर्ष (): सूर्यले गर्ने १२ वटा राशि चक्रको परिक्रमा (सङ्क्रान्ति) मा आधारित हुन्छ, जसको कुल अवधि लगभग ३६५ दिन, ५ घण्टा, ४८ मिनेट र ४६ सेकेन्ड हुन्छ।
- चन्द्र वर्ष (): चन्द्रमाको कला (तिथि) मा आधारित हुन्छ, जसको कुल अवधि लगभग ३५४ दिन, ८ घण्टा, ४८ मिनेट र ३४ सेकेन्ड मात्र हुन्छ।
परम्परागत नेपाली पञ्चाङ्गको व्यावहारिक परिप्रेक्ष्यमा सौर्य वर्षलाई ३६५ दिन र चन्द्र वर्षलाई ३५५ दिन मानेर गणना गरिन्छ।
गणितीय समीकरण र संशोधन
सौर्य वर्ष र चन्द्र वर्ष बीचको वार्षिक अन्तरलाई निम्न गणितीय समीकरणद्वारा बुझ्न सकिन्छ:
यो वार्षिक अन्तर करिब ११ दिनको हुन आउँछ। यदि यस अन्तरलाई समायोजन नगरिने हो भने प्रत्येक तीन वर्षमा चन्द्र वर्ष सौर्य वर्षभन्दा करिब ३३ दिनले पछाडि पर्नेछ। यसको प्रत्यक्ष प्रभाव ऋतु चक्र र धार्मिक चाडपर्वहरूमा पर्दछ।
हिन्दू पञ्चाङ्गमा चाडपर्वहरू सधैँ निश्चित ऋतुमा नै परून् भन्ने सुनिश्चित गर्नका लागि संचित अन्तरको नियम बनाइएको छ:
यस गणितीय आधारमा हरेक ३२ महिना, १६ दिन र ४ घडीको अन्तरालमा पञ्चाङ्गमा एउटा अतिरिक्त महिना थप गर्ने नियम बनाइएको छ, जसलाई 'अधिक मास' भनिन्छ। सौर्य चक्र र चन्द्र चक्रलाई आपसमा सन्तुलनमा राख्नका लागि यो महिना एक प्रकारको संसोधक कडी हो।
| वर्षको प्रकार | गणनाको आधार | कुल अवधि (परम्परागत दिनमा) | खगोलीय वास्तविक अवधि | समायोजन विधि |
|---|---|---|---|---|
| सौर्य वर्ष | सूर्यको राशि सङ्क्रमण | ३६५ दिन | ३६५.२४२२ दिन | स्थिर चक्र |
| चन्द्र वर्ष | चन्द्रमाको तिथि चक्र | ३५५ दिन | ३५४.३६७० दिन | हरेक ३ वर्षमा अधिक मास थप |
हरेक महिना सूर्य एउटा राशिबाट अर्को राशिमा प्रवेश गर्दछ, जसलाई 'सङ्क्रान्ति' भनिन्छ। तर, यस अतिरिक्त महिनामा सूर्यको कुनै सङ्क्रमण (सङ्क्रान्ति) नहुने भएकाले यसलाई 'मलमास' (मलिन महिना) पनि भनिन्छ। सूर्यको गति मन्द हुने भएकाले सामान्यतया यो अतिरिक्त महिना चैतदेखि आश्विन महिनाको बीचमा पर्ने गर्दछ।
वर्तमान समयको सन्दर्भमा, सन् २०२६ (वि.सं. २०८३) को अधिक मास जेठ महिनामा परिरहेको छ। जेठ १७, २०८३ देखि असार १५, २०८३ सम्मको यो अवधि "जेष्ठ अधिक मास" को रूपमा रहनेछ, जसले गर्दा यस वर्ष जेठ महिना दुई पटक परेको छ। जेठ महिना आफैंमा जल दान, तपस्या र कठोर व्रतका लागि उत्तम मानिने हुनाले यस वर्षको पुरुषोत्तम मासको आध्यात्मिक महत्त्व अझ प्रगाढ बनेको छ।
२. पौराणिक रूपान्तरण: मलमासबाट पुरुषोत्तम माससम्म
पौराणिक शास्त्रीय आख्यान अनुसार, अधिक मासलाई सुरुमा 'मलमास' अर्थात् अशुद्ध महिना मानिन्थ्यो। सूर्य सङ्क्रान्ति नहुने भएकाले यस महिनामा कुनै भी देवकार्य वा माङ्गलिक कार्य गर्न निषेध गरिएको थियो। यस कारणले गर्दा यस महिनालाई सबैले हेला गर्ने र अशुभ मान्ने गर्थे।
संसारी जीवहरू र देवताहरूद्वारा उपेक्षित भएपछि दुःखी बनेको मलमासले भगवान् विष्णुकहाँ पुगेर आफ्नो उद्धारको प्रार्थना गर्यो। अनुकम्पाका सागर भगवान् विष्णुले मलमासको पीडा बुझेर उसलाई आफ्नो सर्वोत्तम नाम 'पुरुषोत्तम' प्रदान गरे र आफैं यस महिनाको स्वामी (अधिपति देव) बने।
भगवान् विष्णु (मुरलीधर श्रीकृष्ण) को संरक्षण प्राप्त गरेपछि यस महिनालाई 'पुरुषोत्तम मास' भन्न थालियो र यसको धार्मिक महत्त्व अन्य सामान्य महिनाहरूको तुलनामा कयौँ गुणा बढी हुन पुग्यो।
ॐ नमो भगवते वासुदेवाय ॥
वेद र सृष्टिको रक्षार्थ मत्स्य स्वरूप धारण गर्नुहुने भगवान् विष्णु (नारायण) लाई नमस्कार गर्दछु।
३. नेपाली संस्कृतिमा अधिक मासका वर्जित र विहित कर्म
नेपाली समाजमा अधिक मासलाई आध्यात्मिक रूपमा अत्यन्तै सक्रिय तर भौतिक रूपमा सङ्क्रमणकालीन अवधिको रूपमा हेरिन्छ। यस अवधिमा सांसारिक सुख र भौतिक समृद्धिका लागि गरिने काम्य कर्महरू पूर्ण रूपमा निषेध गरिएका छन् भने आत्मशुद्धि र प्रायश्चित्तका कर्महरूलाई प्रश्रय दिइएको छ।
निषेधित (वर्जित) कार्यहरू
शास्त्रमा 'निर्णयसिन्धु' र 'धर्मसिन्धु' अनुसार गुरु र शुक्र अस्त भएको समय र मलमासको अवधिमा कुनै पनि नयाँ व्रत, प्रतिष्ठा वा संस्कारजन्य कर्म गर्नु हुँदैन:
| निषेधित कार्यहरू | शास्त्रीय कारण तथा मान्यता |
|---|---|
| देव प्रतिष्ठा | नयाँ मन्दिर निर्माण गरी मूर्तिमा प्राण प्रतिष्ठा गर्न नहुने। |
| गृहारम्भ र वास्तु शान्ति | नयाँ घर निर्माणको सुरुवात गर्ने र वास्तु पूजा गर्न निषेध। |
| विवाह र उपनयन | दाम्पत्य जीवन सुरु गर्ने (विवाह) र व्रतबन्ध जस्ता संस्कारहरू गर्न नहुने। |
| नयाँ तीर्थयात्रा | पहिले कहिल्यै नदेखेका देवतीर्थको दर्शन गर्न वा नयाँ धार्मिक यात्रा सुरु गर्न नहुने। |
| काम्य व्रत सुरुवात वा उद्यापन | नयाँ व्रतको आरम्भ वा चलिरहेको व्रतको उद्यापन (समापन) गर्न वर्जित। |
स्वीकृत (विहित) कार्यहरू र नियमहरू
मलमासमा गरिने धार्मिक अनुष्ठानको फल अन्य सामान्य समयको भन्दा धेरै गुणा बढी पाइने शास्त्रीय विश्वास छ। यस महिनामा मानिसहरूले आफ्नो दैनिक जीवनमा विभिन्न कठोर नियमहरू पालना गर्दछन्:
- अमला स्नान: बिहान सबेरै उठेर चिसो पानीले स्नान गर्ने र शरीरमा सुगन्धित चन्दन लगाउने गरिन्छ। यस महिनामा अमलाको रूखमुनि स्नान गर्नुको विशेष महत्त्व छ।
- मौन भोजन: सम्भव भएसम्म दिनमा एक पटक मात्र भोजन (एकभुक्त) ग्रहण गर्ने र खाना खाँदा मौन व्रत पालना गर्ने चलन छ। महिनाभरि खाना खाँदा मौन बस्नाले पुराना वाचिक पापहरू नाश हुने जनविश्वास छ।
- दीप दान: भगवानको अगाडि दिनहुँ बत्ती बाल्ने र महिनाको अन्त्यमा सो बत्ती ब्राह्मणलाई दान गर्ने गरिन्छ। महिनाभरि अखण्ड दीप बाल्नाले लक्ष्मी प्राप्त हुन्छ।
- गौ-सेवा: दिनहुँ गाईलाई पुरणपोली (विशेष गुलियो रोटी) खुवाउने र महिनाभरि कुलदेवता र नारायण-श्रीकृष्णको नामस्मरण गर्ने गरिन्छ।
४. छोरी-ज्वाइँ पूजन र ३३ अपूप (अनारसे) दानको रहस्य
नेपाली हिन्दू समाजमा अधिक मास केवल व्यक्तिगत साधनाको महिना मात्र होइन, यो पारिवारिक सम्बन्धलाई सुदृढ बनाउने र सामाजिक सद्भाव अभिवृद्धि गर्ने महत्त्वपूर्ण अवसर पनि हो।
ज्वाइँ-छोरीलाई लक्ष्मीनारायणको रूपमा पूजन
नेपाली संस्कृतिमा छोरी र ज्वाइँलाई 'लक्ष्मी-नारायण' को जीवित प्रतिमूर्ति मानिन्छ। अधिक मासको अवधिमा छोरी र ज्वाइँलाई आदरपूर्वक आफ्नो घरमा निमन्त्रणा गरिन्छ। उनीहरूको गोडा धोएर, नयाँ वस्त्र पहिराई तिलक र अक्षता लगाएर पूजा गरिन्छ।
यस अवसरमा ज्वाइँलाई तामा वा चाँदीको थालीमा घिउ र सख्खर (गुँड) मिसाएर विशेष रूपमा बनाइएका ३३ वटा अनारसे मिठाई (जसलाई शास्त्रीय भाषामा 'अपूप' भनिन्छ) र सोही थालीको बीचमा काँस वा माटोको दियो बाली दान दिइन्छ।
३३ को सङ्ख्याको आध्यात्मिक र व्यावहारिक विश्लेषण
हिन्दू धर्मशास्त्रमा ३३ कोटि (प्रकार) देवी-देवताहरूको अस्तित्व स्वीकार गरिएको छ। अधिक मासमा दिइने ३३ वटा अनारसाले यी ३३ कोटि देवताहरूलाई तृप्त पार्ने र पृथ्वी दान गरे बराबरको फल दिने शास्त्रीय मान्यता छ। ज्योतिषीय र व्यावहारिक दृष्टिले यो ३३ को सङ्ख्याको विभाजन निम्नानुसार गरिएको पाइन्छ:
| अनारसाको सङ्ख्या | समर्पित उद्देश्य / शास्त्रीय अर्थ | दोष निवारणको प्रकृति |
|---|---|---|
| १ देखि ३० सम्म | अधिक मासको प्रत्येक दिनका लागि १-१ वटा (कुल ३० दिन) | दैनिक जीवनमा थाहा नपाई गरिएका सानातिना पापकर्मको क्षय। |
| ३१ औँ अनारसा | छोरी वा भान्जीको घरमा भोजन गर्दा लाग्ने अदृश्य दोष निवारणार्थ | सनातन धर्ममा छोरी-भान्जीको अन्न खानुलाई ऋण मानिन्छ, सो दोष मुक्तिका लागि। |
| ३२ औँ अनारसा | गुरु, पुरोहित वा ब्राह्मणको घरमा भोजन गर्दा लाग्ने दोष निवारणार्थ | पूजनीय व्यक्तिहरूको अन्न ग्रहण गर्दा हुने तेज ह्रास रोक्न। |
| ३३ औँ अनारसा | सूतक (मृत्यु) वा पातक (जन्म) को अन्न झुक्किएर खाँदा लाग्ने दोष निवारणार्थ | अशौच बारिएको घरको अन्न सेवनबाट उत्पन्न हुने आध्यात्मिक अशुद्धता निवारण गर्न। |
छिद्र (प्वाल) को रहस्य र पितृ मुक्ति
अनारसा वा मालपुवा बनाउँदा चामलको पिठो, चिनी वा गुँड र घिउको सन्तुलन मिलाएर पकाइन्छ र यसको माथिल्लो भागमा तिल वा खसखस टाँसिन्छ। घिउमा तार्दा यसको सतहमा थुप्रै स-साना छिद्र (प्वाल) हरू बन्दछन्। शिव पुराण तथा पद्म पुराणमा उल्लेख भएअनुसार:
"अनारसा तार्दा जतिवटा साना प्वालहरू (छिद्र) बन्दछन्, त्यो दान गर्ने व्यक्तिका पितृहरूले त्यति नै हजार वर्षसम्म नर्कको यातना भोग्नु पर्दैन र उनीहरू सिधै विष्णुलोक प्रस्थान गर्दछन्।"
५. नेपालको विशिष्ट सांस्कृतिक धरोहर: मच्छेगाउँ मत्स्यनारायण मेला
नेपालमा अधिक मास वा मलमासको सन्दर्भ आउनासाथ काठमाडौँ उपत्यकाको एउटा ऐतिहासिक तथा पौराणिक तीर्थस्थल अग्रपङ्क्तिमा आउँछ— चन्द्रागिरि नगरपालिका वडा नं. ९ मा अवस्थित मच्छेगाउँ (मत्स्यगाउँ)। नेपालभरि भगवान् विष्णुको प्रथम अवतार "मत्स्य अवतार" को एकमात्र मन्दिर मच्छेगाउँमा नै रहेको छ।
[सत्ययुग: राजा सत्यव्रतको अञ्जुलिमा सानो माछा प्रवेश]
│
▼
[माछाको तीव्र वृद्धि -> कमण्डलु, कुण्ड हुँदै जलाशयमा स्थानान्तरण]
│
▼
[भगवान् विष्णुद्वारा मत्स्य स्वरूप प्रकटीकरण र जलप्रलयको चेतावनी]
│
▼
[जलप्रलय: विशाल मत्स्यको सिङमा वासुकी नागको डोरीले डुङ्गा बाँधिएको]
│
▼
[हयग्रीव दानवको वध र वेदको उद्धार -> सृष्टिको पुनर्स्थापना]
पौराणिक पृष्ठभूमि र मत्स्यावतारको कथा
सत्ययुगमा ब्रह्माजीको असावधानीका कारण हयग्रीव (शङ्खासुर) नामक दानवले वेदहरू चोरी गरी समुद्रको पिँधमा लुकाइदिएको थियो। सृष्टिको ज्ञानको स्रोत वेद नै हराएपछि पृथ्वीमा अज्ञानता र हाहाकार मच्चियो। सोही समयमा राजा सत्यव्रत (वैवस्वत मनु) ले नदीमा तर्पण गर्दा उनको अञ्जुलि (हात) मा एउटा सानो सुनौलो माछा आयो।
माछाले "मलाई ठूला जलचरबाट बचाउनुहोस्" भनी प्रार्थना गरेपछि राजाले त्यसलाई कमण्डलुमा राखे। तर, माछा निरन्तर बढ्दै गएर क्रमशः घैला, कुण्ड र अन्ततः समुद्रमा राख्नुपर्ने गरी विशाल बन्यो।
त्यसपछि भगवान् विष्णुले आफ्नो वास्तविक स्वरूप प्रकट गर्दै सात दिनपछि ठूलो जलप्रलय हुने र सम्पूर्ण सृष्टिका बीजहरू, जडीबुटीहरू तथा सप्तर्षिहरूलाई बचाउन एउटा विशाल डुङ्गा तयार पार्न राजा सत्यव्रतलाई आज्ञा दिए। जलप्रलय सुरु भएपछि भगवान् विष्णुले विशाल मत्स्यको रूप धारण गरी आफ्नो टाउकोको सिङमा वासुकी नागको डोरीले सो डुङ्गालाई बाँधेर प्रलय कालभरि सुरक्षित राखे। त्यसै समयमा मत्स्यावतार रूपी विष्णुले हयग्रीव दानवको वध गरी वेदहरूको उद्धार गरे र ब्रह्माजीलाई पुनः सुम्पिए। जनविश्वास अनुसार भगवान् विष्णुले मत्स्य अवतार लिएको र राजा सत्यव्रतले कुवा खनाएको पवित्र भूमि यही मच्छेगाउँ नै हो।
द्वापरयुगको किंवदन्ती र पुरुषोत्तम मासको सम्बन्ध
मच्छेगाउँसँग जोडिएको अर्को लोककथा द्वापरयुगसँग सम्बन्धित छ। भगवान् श्रीकृष्ण गोठाला (ग्वाला) हरूसँग घुम्दै जाँदा मच्छेगाउँको जलकुण्डमा अलप भए। त्यसबेला पुरुषोत्तम मास चलिरहेको थियो। आफ्ना प्रिय आराध्य हराएपछि ग्वालाहरूले अत्यन्त व्याकुल भई एक महिनासम्म निरन्तर भक्ति र आराधना गरे। एक महिना पूरा भएपछि भगवान् विष्णुले त्यही कुण्डबाट मत्स्य (माछा) को रूप धारण गरी ग्वालाहरूलाई दर्शन दिए। त्यसैले पुरुषोत्तम मासभरि यहाँ मत्स्यनारायणको पूजा गर्ने र मेला लाग्ने परम्परा बसेको हो।
ऐतिहासिक र पुरातात्विक महत्त्व
ऐतिहासिक तथ्यहरूका अनुसार गोपाल वंशको शासनकालमा यस क्षेत्रमा रहेको पवित्र कुवा (कुण्ड) को अस्तित्व पत्ता लागेको थियो भने लिच्छवि कालमा यहाँ मन्दिरको निर्माण भएको विश्वास गरिन्छ। मन्दिर परिसरमा तीनवटा प्रमुख पवित्र कुण्डहरू रहेका छन्:
- सुवर्णकुण्ड: जहाँ मत्स्यनारायणको मुख्य मन्दिर अवस्थित छ।
- मच्छेकुण्ड: मन्दिरको अग्रभागमा रहेको पोखरी, जहाँ असङ्ख्य माछाहरू पौडिरहेका देखिन्छन्।
- नागकुण्ड: मन्दिरको ठीक पछाडि रहेको कुण्ड।
हरेक तीन वर्षमा लाग्ने एक महिने "मत्स्यनारायण मेला" (मलमास मेला) मा काठमाडौँ उपत्यका र नेपालभरका मात्र नभई भारतबाट समेत लाखौँको सङ्ख्यामा भक्तजनहरू दर्शनका लागि मच्छेगाउँ आउँछन्। पुरुषोत्तम मासभरि यहाँ दीप प्रज्वलन गर्ने, स्नान गर्ने र भगवान् नारायणको कीर्तन गर्ने लर्को लाग्दछ।
६. सामाजिक-पारिस्थितिक चुनौती: मच्छेकुण्डमा पर्यावरणीय चेतनाको आवश्यकता
हालका वर्षहरूमा अधिक मास मेला सकिएलगत्तै मच्छेकुण्डमा ठूलो सङ्ख्यामा माछाहरू मरेको घटना सार्वजनिक भएका छन्।
अक्सिजनको कमी (Eutrophication) को समस्या
एक महिने मेलाको अवधिभर श्रद्धालु भक्तजनहरूले पोखरीमा अत्यधिक मात्रामा चढाएका फलफूल, चामल, र विशेषगरी तेलमा तारिएका मालपुवा तथा अनारसाहरू कुहिन थालेपछि पानीमा अक्सिजनको कमी (Eutrophication) हुन गई यस्तो समस्या उत्पन्न भएको हो।
यसले गर्दा धार्मिक आस्था र पर्यावरणीय चेतनाबीच सन्तुलन कायम गर्नुपर्ने टड्कारो आवश्यकता देखिएको छ।
स्थानीय संरक्षणका प्रयासहरू
स्थानीय व्यवस्थापन समिति र वडा कार्यालयले अचेल पोखरीको पानी सफा गर्ने र अक्सिजनको मात्रा बढाउन नयाँ प्रविधि (Aerators) जडान गर्ने कार्यलाई प्राथमिकता दिन थालेका छन्। भक्तजनहरूलाई पनि पोखरीभित्र सिधै तेलयुक्त खानेकुराहरू नफाल्न र तोकिएको भाँडोमा मात्र चढाउन अनुरोध गर्ने गरिएको छ।
७. नेवारी संस्कृति, नेपाली पात्रो र स्थानीय चाडपर्वहरूसँगको अन्तरसम्बन्ध
नेपालको नेवार समुदायमा सांस्कृतिक र धार्मिक जात्राहरूको गणना अत्यन्तै सूक्ष्म रूपले गरिन्छ। अधिक मास वा मलमास पर्दा नेपालका परम्परागत जात्राहरू र तिथिहरूमा द्विविधा नहोस् भनी नेपाली पञ्चाङ्ग (पात्रो) ले विशेष व्यवस्था गरेको हुन्छ।
काठमाडौँ उपत्यकाका ऐतिहासिक जात्राहरू जस्तै येँ (इन्द्रजात्रा), असनको खःल्वाकीगु जात्रा, चोभारको चोबहा:द्यो:या न्हवं (लोकेश्वर स्नान), र जनबहालको सेतो मच्छेन्द्रनाथ रथयात्रा (जन्बहाःद्यःया रथ सालेगु) जस्ता पर्वहरू चन्द्रमान तिथिकै आधारमा गणना गरिने हुनाले मलमासको समयमा यी जात्राहरूको सञ्चालनमा पञ्चाङ्गकारहरूले तिथि परिमार्जन गर्दछन्।
'गुंलाथ्व' र 'चाैलाथ्व' जस्ता नेवारी महिनाहरू र स्वयम्भू मेलाको समय व्यवस्थापन पनि अधिक मासको उपस्थितिका आधारमा नै निर्धारण गरिन्छ। मलमास परेको वर्षमा वर्षभरिका चाडपर्वहरू करिब एक महिना ढिलो गरी पर्ने गर्दछन्, जसले गर्दा नेपालीहरूको महान् चाड दशैँ र तिहार प्रायः कात्तिक महिनामा पुग्ने गर्दछ।
उपसंहार: खगोल र अध्यात्मको अनुपम संगम
अधिक मास (मलमास वा पुरुषोत्तम मास) केवल एक ज्योतिषीय गणना र पञ्चाङ्गको पाना मिलाउने गणितीय पद्धति मात्र होइन। यो मानव जातिलाई भौतिक व्यस्तता र सांसारिक महत्वाकांक्षाबाट थोरै विश्राम लिई आफ्नो आन्तरिक चेतना र आध्यात्मिक शुद्धीकरणतर्फ फर्कन उत्प्रेरित गर्ने एक दिव्य समय हो।
नेपालको सन्दर्भमा मच्छेगाउँको मत्स्यनारायण मन्दिर र त्यहाँ लाग्ने भव्य एक महिने मेलाले यस महिनाको ऐतिहासिक, पौराणिक र पुरातात्विक गरिमालाई अक्षुण्ण राखेको छ। त्यसैगरी, ज्वाइँ-छोरीको पूजन र ३३ वटा जालीदार अनारसाको विशिष्ट दान पद्धतिले हिन्दू समाजको सुदृढ पारिवारिक संरचना र पितृहरूको मोक्ष प्राप्तिको गहिरो अकाङ्क्षालाई सुन्दर ढङ्गले एकाकार गराएको छ।
तसर्थ, अधिक मास भनेको वर्षभरिका भौतिक विकारहरू फालेर जीवनमा आध्यात्मिक, मानसिक तथा सामाजिक सन्तुलन कायम गर्ने एक सर्वश्रेष्ठ अवसर हो।
आफ्नो दैनिक शुभ मुहूर्त र राशिफल हेर्नुहोस्
सूर्य र चन्द्रमाको सटिक खगोलीय गणनामा आधारित हाम्रो दैनिक नेपाली पञ्चाङ्ग मार्फत आजको तिथि, नक्षत्र, चौघडिया र शुभ साइतको जानकारी लिनुहोस्।